ΤΕΛΕΥΤΑΙΟΣ ΒΑΣΙΛΙΑΣ

Παλιάτσος  βόγκηξε, σαν χαλασμένο αρμόνιο

μες στις πικρές καρδιές μας,

την πόρτα μαστιγώνει την βαριά

η ματωμένη του γροθιά,

 

Μαραζωμένε βασιλιά

αρπάξαν την αγάπη,

στων ανθρώπων  το κελί,

ολημερής βασάνιζαν σαν ζώα πεινασμένα.

 

Τα δάκρυα της στράγγιξαν, ποτίσανε  το ξύλο,

ξεφύσηξε οργισμένος ο αγέρας

ο ήλιος βούτηξε σε κόκκινο ποτάμι, μα

χάθηκε βαθιά,άδειασε ο αιθέρας

η νύχτα έπεσε, τα άστρα της σβηστήκαν,

μισή σταγόνα αίμα, μιση σταγόνα δάκρυ,

ολα μαζι με το νερό πνιγήκαν

παπαρούνα που αγρυπνά, ξεροκαμμένο στάχυ

αυτός είναι ο άνθρωπος

η φύση η φυλακή του.

 

Νέκρωσε ο χρόνος, τα λεπτά ηχούν ειρωνικά

η ώρα δείχνει 12 και ξεκίνα να τραγουδά:

 

Νοone can escape from time

From now own your passions will make you blind

Come and dance with me, till the end of the song you are all going to be mine

 

Σιωπή πέφτει πάνω στο παλάτι

πυρσοί που σβήνουν

πουλιά δεν κελαηδούν

αφινιασμένα  άλογα δητηριασμένο σανό αποζητούν

 

 

-Στείλτε τους καθρεπτες!

Τεράστιοι καθρέπτες ξεκινούν την κόρη της ελπίδας

Για να βρούν!

 

Οι μέρες περνούσαν οι καθρέπτες δεν φάνηκαν ποτέ.

κάποιοι φημολόγησαν πως ραγίσαν οταν αντίκρυσαν

το μίσος

κάποιοι πως χαθήκαν στο πολυπρόσωπο δάσος…

νυχτερίδες μέσα σε κλουβιά πετούν

σπασμένα φτερά σαν των ανθρώπων τα αγαθά, που αφανισμό επιζητούν.

 

Νοone can escape from time

From now on your passions will make you blind

Come and dance with me, till the end of the song you are all going to be mine

 

Σκίστηκαν ίνες απ το σχοινί και νυχτερίδες πέταξαν τρομαγμένες μέσα στην σπηλιά

Τάφος είθε να γίνεις του τελευταίου βασιλιά. . . . . . .

 

 

 

DHMHTRHS GEORGAS

WOLFALAIRE

Advertisements

About Δημήτρης Γεωργάς WOLFALAIRE

Πέμπτη, 22 Αυγούστου 2013 Τζίνος Λαμπίρης http://newgreekpoetry.blogspot.gr/2013/08/blog-post_22.html Δημήτρης Γεωργάς : Όταν το πάθος ντύνεται τις λέξεις "οι ξύστρες ξεφλουδίζουν το ουτοπικό δέρμα μου και να που αρχίζω να μου μοιάζω..." Ο Δημήτρης Γεωργάς γεννήθηκε το 1987 στην Αθήνα .Σπούδασε και ασχολείται με τον τομέα της φυσικοθεραπείας . Άρχισε να ασχολείται με την ποίηση από την ηλικία των δεκαπέντε χρόνων ,όταν ήρθε στο φως το πρώτο του ποίημα το οποίο κατέληξε άδοξα στο καλάθι των αχρήστων λίγο αργότερα .Σιγά σιγά ωστόσο έμαθε να αναπνέει το οξυγόνο της ποίησης και να δημιουργεί μικρές ζωές από λέξεις . Χάθηκε στους διαδρόμους του μυαλού του κι έβγαλε στο φως τις σκιές και τα τέρατα που κυνηγούσαν και κυνηγούν την ύπαρξή του . Λάτρης της φιλοσοφίας του Νίτσε και της λογοτεχνίας , ανατέμνει στα ποιήματά του την ανθρώπινη μοίρα και παίζει με τις συναισθηματικές ακρότητές της .Βουτάει βαθιά στο πάθος , χωρίς να φοβάται τον ενδεχόμενο πνιγμό ,και φέρνει στην επιφάνεια παράξενα χρώματα και σχήματα . Η ποίησή του παραπέμπει λογοτεχνικά στη σχολή των νεορομαντικών ,καθώς χαρακτηρίζεται από το στοιχείο του αυθορμητισμού στην αποτύπωση των εσωτερικών αναζητήσεων του δημιουργού , από τις έντονες συναισθηματικές εξάρσεις , τη ρωμαλέα έκφραση με τη συχνή χρήση της μεταφοράς και του επιθέτου και την αγάπη για το ανεξερεύνητο .Υπάρχει επίσης σε μερικά ποιήματα και μία επικολυρική χροιά που προσωπικά μου φέρνει στο μυαλό τις μπαλάντες της μεσαιωνικής εποχής ,χωρίς αυτό να σημαίνει ότι η ποίηση του Γεωργά αφήνει την αίσθηση του παρωχημένου . Η έκφρασή του προδίδει αληθινή αγάπη για αυτό που κάνει και προσφέρει . Δεν υπάρχει κάτι επιτηδευμένο στα ποιήματά του .Δε γράφει για να εντυπωσιάσει φραστικά αλλά περισσότερο για να ξορκίσει τα προσωπικά του φαντάσματα και να βρει μια κάποια λύτρωση μέσα από τις πυκνές συστάδες των λέξεών του .Όπως ο ίδιος ο ποιητής λέει :"Η ποίησή μου είναι αυθόρμητη , αρκετά επώδυνη και λυτρωτική για εμένα, καθώς κυρίως πηγάζει από συνειδησιακές αναζητήσεις , αποξένωση, βαριά συναισθηματική φόρτιση και την αγωνιώδη επιθυμία πραγμάτωσης του νιτσεικού οράματος εξέλιξης του ανθρώπου σε ένα ευγενέστερο είδος".Ο Δημήτρης Γεωργάς μπορεί να βρίσκεται ακόμη στο καβαφικό Πρώτο σκαλί της ποίησης , ωστόσο διακρίνω κάτι μέσα στα έργα του ,κάτι που πιστεύω ότι θα τον κάνει σύντομα πολίτη της πόλης των ιδεών . Ποιήματά του έχουν δημοσιευθεί στην ιστοσελίδα logoclub.gr .Παραθέτω ένα από αυτά ,από τα χαρακτηριστικότερα της ποιητικής του .Έχει τίτλο ΧΑΟΣ. ΧΑΟΣ Από όσα γράφονται δεν αγαπώ παρά μόνο αυτό που γράφει κανείς με το αίμα του.Γράφε με το αίμα σου και θα μάθεις ότι το αίμα είναι πνεύμα ΦΡ.ΝΙΤΣΕ
This entry was posted in poems. Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s